Ο Πανελλαδικός Σύλλογος «SOS Τροχαία Εγκλήματα» καλεί τα μέλη και τους φίλους του, τις οικογένειες θυμάτων τροχαίων εγκλημάτων, όλους όσους αγωνίζονται για την υπεράσπιση των θυμάτων και για την οδική ασφάλεια σε μια συνάντηση για να γνωριστούμε καλύτερα, για να μιλήσουμε γι’ αυτούς που λείπουν, για να ανταλλάξουμε απόψεις για το πώς θα κάνουμε πιο δυνατή την αλληλεγγύη μας και αποτελεσματικότερη τη δράση μας.

ΕΛΑΤΕ!

- Θα συναντηθούμε για να συζητήσουμε την Τετάρτη 28 Δεκεμβρίου στις 18.30 στο Αμφιθέατρο του πολυχώρου MAROUSSI PLAZA.

- Θα ακολουθήσει συναυλία «Μνήμης & Αγάπης» γι’ αυτούς που λείπουν στις 20.00.

ΣΥΝΑΥΛΙΑ, έναρξη 8μ.μ.

Μια βραδιά με τζαζ μουσική με την Λητώ Βογιατζόγλου (σόλο πιάνο), τους Δημήτρη Σεβδαλή (πιάνο), Δημήτρη Τσάκα (σαξόφωνο) και Μαρίνα Σάττι (φωνή) και με το ντουέτο Ευγενία Καρλαύτη (πιάνο- φωνή) & Νέστορας Δημόπουλος (κιθάρα).

Στό χάος και το θόρυβο θα αντιπαραθέσουμε την αρμονία και τη μουσική.

Οι σκέψεις μας θα είναι πάντα σ αυτούς που έφυγαν, οι πράξεις μας πάντα γι’ αυτούς που δεν πρέπει να φύγουν.

- Όλοι οι μουσικοί υποστηρίζουν τη δραστηριότητα του συλλόγου μας και συμμετέχουν αφιλοκερδώς.

- Στη διάρκεια της εκδήλωσης θα γίνουν προβολές που θα περιλαμβάνουν αφίσες που προωθούν την οδική ασφάλεια, καθώς και φωτογραφίες θυμάτων τροχαίων εγκλημάτων.

Η εκδήλωση πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Κέντρου Τέχνης και Πολιτισμού του Δήμου Αμαρουσίου.

- ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

- Για όσους θέλουν να έρθουν στη συναυλία θα υπάρχει τοπικό λεωφορείο απο το σταθμό ΗΣΑΠ Μαρούσι στις 7.30 μ.μ. προς τον χώρο της συναυλίας (MAROUSSI PLAZA), και αντιστρόφως μετά το τέλος της συναυλίας.

Αμφιθέατρο Πολυχώρου MAROUSSI PLAZA: Φραγκοκκλησιάς 3Α & Γρανικού, πρώην Village Cinemas - Παράδεισος Αμαρουσίου.

Πικρή υποσημείωση
για το θέμα μας:

1381 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 1754 τραυματίστηκαν βαριά στους ελληνικούς δρόμους το 2010 (επίσημα στοιχεία από ελληνική αστυνομία και όχι από υγειονομικές υπηρεσίες). Στο τέλος του 2010 η Ελλάδα βρέθηκε στη χειρότερη θέση στην Ευρώπη, με 113 θανάτους ανά εκατομμύριο κατοίκων όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 62. (επίσημα στοιχεία ETSC – Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για την Ασφάλεια στις Μεταφορές). Δέκα χρόνια πριν, το 2001 βρίσκονταν τρεις θέσεις ψηλότερα Χρειάστηκε συστηματική προσπάθεια να κατρακυλήσει η χώρα μας σ αυτή την θέση. Σήμερα το να κυκλοφορείς στους ελληνικούς δρόμους σημαίνει ότι έχεις διπλάσια πιθανότητα να σκοτωθείς η να τραυματιστείς βαριά από τροχαία απ ότι ο μέσος ευρωπαίος και τετραπλάσια απ αυτόν που κυκλοφορεί στους δρόμους της Σουηδίας!

Το τεράστιο αυτό θέμα που εξοντώνει την νέα γενιά, βασανίζει χιλιάδες οικογένειες και έχει πολλαπλές συνέπειες στην κοινωνική ζωή αντιμετωπίζεται με την σιωπή. Είναι η αναγνώριση της συνενοχής που επιβάλει αυτή τη σιωπή γύρω από τα τροχαία εγκλήματα. Πέρα από υποκριτικές δηλώσεις θλίψης καμιά συστηματική πολιτική για την περιορισμό των τροχαίων εγκλημάτων δεν ασκήθηκε εδώ και δεκαετίες. Και οι συνέπειες δεν είναι απλά αριθμοί.

-ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ που έφυγαν η ακριβέστερα ΔΙΩΧΤΗΚΑΝ απ αυτόν τον κόσμο

-ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ που παρέμειναν καθηλωμένοι σε καροτσάκια για να βασανίζονται από ένα κράτος που πάνω στα κορμιά τους θέλει να κάνει ασκήσεις οικονομίας.

-ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ που πρέπει να συνεχίσουν να ζουν βομβαρδιζόμενοι καθημερινά από τα αναπάντητα γιατί μιας απόλυτα αδικαιολόγητης αλλά στατιστικά προδιαγεγραμμένης απώλειας.

-ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ που πρέπει να κυριαρχούνται από το φόβο κάθε στιγμή που θα κυκλοφορούν, εν δυνάμει θύματα της βαρβαρότητας της κυκλοφορίας.

-Τα τελευταία χρόνια αυξάνονται σε όλη την Ελλάδα οι πρωτοβουλίες που θέτουν το πρόβλημα των τροχαίων εγκλημάτων σαν άμεση προτεραιότητα. Αυξάνει επίσης ο αριθμός των ανθρώπων από διάφορους χώρους (καλλιτέχνες, γιατροί, εκπαιδευτικοί,) κλπ που θέλουν να προσφέρουν και να δουλέψουν συστηματικά για την αντιμετώπιση του προβλήματος.Ο συντονισμός της δράσης όλων αυτών είναι προυπόθεση για να υπάρξουν πρακτικά αποτελέσματα. Ταυτόχρονα η μαζική συμμετοχή των οικογενειών των θυμάτων είναι η εγγύηση πως αυτή η προσπάθεια ούτε θα σταματήσει ούτε θα εκφυλιστεί.

Γιατί μας ενδιαφέρουν τα ΠΡΟΣΩΠΑ και όχι οι ΑΡΙΘΜΟΙ.

Γιατι και ένας άνθρωπος να χάνει τη ζωή τους στο δρόμο αυτό πρέπει να θεωρείται ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ.