Γνωστός ο ρόλος της σοσιαλδημοκρατίας στην Ευρώπη, σε όλη τη διάρκεια του 20ου αιώνα. Οι ιδιαιτερότητες της ελληνικής πολιτικής σκηνής, με το αγκάθι της βασιλείας, τις διαρκείς δικτατορίες και τους εξοντωτικούς πολέμους, δεν επέτρεψαν τη δημιουργία ενός κλασικού σοσιαλδημοκρατικού κόμματος, στα πρότυπα των χωρών της κεντρικής Ευρώπης και της Σκανδιναβίας. Η πολιτική του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, ως αντιπολίτευση και ως πρώτη κυβερνητική τετραετία, έδωσε στο κόμμα αυτό την χροιά του «αριστερότερου» και ριζοσπαστικότερου σοσιαλιστικού κόμματος. Μετά το 1985, η μετάλλαξη ήταν ταχύτατη με αποτέλεσμα την πλήρη ενσωμάτωσή του στη Σοσιαλιστική Διεθνή, με αποκορύφωμα την ανάληψη της ηγεσίας της από τον Γ. Παπανδρέου!

Στον καταστροφικό ρόλο που έπαιξε η γερμανική σοσιαλδημοκρατία μετά τον πρώτο και πριν τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ήρθε να προστεθεί και ο πρωταγωνιστικός ρόλος όλων ανεξαιρέτως των σοσιαλιστικών κομμάτων, από το 1989 και μέχρι σήμερα.

Ενθαρρυμένες από την απουσία της ΕΣΣΔ και του αντίπαλου δέους, οι ηγεσίες της σοσιαλδημοκρατίας διολίσθησαν σε δεξιότερες θέσεις και σταδιακά ταυτίστηκαν με τα παραδοσιακά συντηρητικά κόμματα.

Στην Ελλάδα, η επιλογή του Κ. Σημίτη ως ηγέτη και πρωθυπουργού, περιθωριοποίησε τα όποια ριζοσπαστικά στοιχεία στο εσωτερικό του και άνοιξε το δρόμο για την αναγόρευση του ΠΑ«ΣΟ»Κ σε ισάξιο συνομιλητή και διαχειριστή των ξένων δυνάμεων και του ελληνικού Κεφαλαίου. Η εκλογή του Γ. Παπανδρέου στην προεδρία του ΠΑ«ΣΟ»Κ και κατόπιν στην πρωθυπουργική καρέκλα, μετέτρεψε το κόμμα σε προνομιακό συνεργάτη αυτών που ελέγχουν τη χώρα…

Ακροδεξιά Ευρωζώνη

Ήδη από το 1989, τα ακροδεξιά μέλη του Ευρωκοινοβουλίου, ανεξάρτητα από κομματική ένταξη, ξεκίνησαν τη συστηματική καλλιέργεια του αντικομμουνισμού, ο οποίος έχει καταστεί επίσημη πολιτική της ΕΕ. Αποκορύφωμα του νεοφασισμού και αντικομμουνισμού που διέπει όλες τις χώρες της ΕΕ είναι η ανερυθρίαστη ταύτιση του κομμουνισμού με το φασισμό!!!

Με εξαίρεση το ΚΚΕ, όλες ανεξαιρέτως οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις της Ελλάδας κώφευσαν στη διάρκεια αυτής της 20ετίας, αν και οι φασιστικές προκλήσεις ήσαν συνεχείς. Η είσοδος του ΛΑΟΣ στην Ελληνική Βουλή άνοιξε μια νέα σελίδα στη Μεταπολίτευση, σημαίνοντας ουσιαστικά το τέλος της. Η ακροδεξιά έγινε δεκτή με ανοιχτές αγκάλες, τόσο στο κοινοβούλιο όσο και στη δημόσια ζωή γενικότερα. Όλα τα υπόλοιπα ήσαν (και είναι…) θέμα χρόνου.

«Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, με μπλε και μαύρους κόκκους»!

Ο ανυπέρβλητος τίτλος της «Ελευθεροτυπίας» καλύπτει με χιούμορ το μέγα δράμα της ελληνικής πολιτικής και κοινωνικής ζωής. Η ευκολία με την οποία έγινε δεκτή η είσοδος τεσσάρων ακροδεξιών υπουργών (με σπουδαία «προσωπική ιστορία»!) τόσο από τη ΝΔ όσο –κυρίως– από τους 153 βουλευτές του ΠΑ «ΣΟ» Κ, δείχνει ότι ο πολιτικός πάτος της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας έχει ήδη γίνει ορατός: η συγκατοίκηση με το ΛΑΟΣ αφαιρεί και το τελευταίο φύλλο συκής!

Οι αντιστάσεις των κομμάτων της Αριστεράς ήσαν… κόσμιες.

Ξεχώρισε η παρομοίωση του αρχηγού του ΛΑΟΣ με … «συγκολλητική ουσία» (Αλ. Παπαρήγα) και ο τίτλος «Μαύρο μέτωπο», που έδωσε στην «τρικολόρε» συγκυβέρνηση το ΚΚΕ.

Το ίδιο άχρωμες ήσαν και οι λαϊκές αντιδράσεις, μετά την πρώτη σαστιμάρα από τις εικόνες των στελεχών της ακροδεξιάς στην ορκομωσία και τις… υπουργικές καρέκλες τους.

Φωτεινές εξαιρέσεις

Με ανοιχτές αγκάλες υποδέχτηκαν την ακροδεξιά διεύρυνση του μνημονιακού μετώπου τα γνωστά καθεστωτικά ΜΜΕ, που μέχρι πριν λίγες εβδομάδες καυτηρίαζαν όσους εξέφραζαν ακόμα και… light επιφυλάξεις για το μνημόνιο. Ελάχιστες και αναμενόμενες οι φωνές που καυτηρίασαν την κυνικότητα του πολιτικού συστήματος και την αποδοχή της ακροδεξιάς ως… συγκυβερνήτη του ελληνικού Τιτανικού.

Ο σπουδαίος αρθρογράφος της «Καθημερινής» Παντελής Μπουκάλας, με αφορμή την παραχάραξη της ιστορίας του Πολυτεχνείου από τον αρχηγό του ΛΑΟΣ, καυτηριάζει την διπλοπροσωπία του και την εξόφθαλμη υποστήριξη που του παρέχουν τα μεγάλα κανάλια:

«Με μια φθηνή παράσταση, όπου υποδύεται τον ανοιχτό άνθρωπο που υποδέχεται το δικαίωμα της ισηγορίας και της ελεύθερης γνώμης, κρύβεται και κρύβει, κλείνοντας το μάτι του προς όλες τις κατευθύνσεις, με τον γνωστό δόλιο τρόπο του˙ αυτόν τον τρόπο, μην τον ξεχνάμε, τον βρίσκουν απλώς «ιδιαίτερο» ή και «χαριτωμένο» οι αστέρες του γυάλινου στερεώματος, που χρόνια τώρα πριμοδοτούν τον κ. Καρατζαφέρη και τα πρωτοπαλίκαρά του με πανάκριβο τηλεοπτικό χρόνο»!

Στο ίδιο μοτίβο, με γλώσσα που τσακίζει κόκαλα, ο Γιώργος Κακουλίδης:

«Ένας γαλατάς που παράτησε τις αγελάδες του και άνοιξε γραφείο για μοντέλα, το οποίο στη συνέχεια το παράτησε, έβαψε το μαλλί του, αποφάσισε να γίνει κομματάρχης. Μαζί του, ένας τηλεπλασιέ που συχνά καταβάλλεται από μανία καταδίωξης, ένας χουντικός πρέσβης που έγραψε ιστορία στην Ιταλία κι ένας δικηγορίσκος που κυνηγούσε κάποτε με τσεκούρι τους πολιτικούς του αντιπάλους επί της Πανεπιστημίου. Όλοι αυτοί έχουν τρυπώσει στα διάφορα υπουργεία και ισχυρίζονται –οι πόντικες– πως θα τα διοικούν σύμφωνα με το νόμο. Το γεγονός πως η Ακροδεξιά κάνει θεαματική εμφάνιση στο γάμο του Καραγκιόζη, το χρωστά αποκλειστικά στους «προοδευτικούς» δημοσιογράφους.