Συχνά δίνουμε το λόγο (δηλαδή τμήμα της σελίδας μας…) σε γνωστά «δημόσια πρόσωπα», που έχουν κάτι ενδιαφέρον να πουν. Όταν συμμεριζόμαστε τη γνώμη τους, δεν έχουμε κανένα λόγο να την παρουσιάσουμε ως… δική μας, αποκρύπτοντας την πηγή.

Την τελευταία διετία, τα πρόσωπα που «φιλοξενούμε» ανήκουν στο αρχικά ολιγάριθμο και εσχάτως πλειοψηφικό τμήμα των Ελλήνων που αντιτίθενται στην ακολουθούμενη πολιτική των μνημονίων.

Σήμερα θα κάνουμε ένα είδος… εξαίρεσης. Ο φιλοξενούμενος μας είναι γνωστός δημοσιογράφος πασίγνωστου συγκροτήματος, από τους φανατικούς υπερασπιστές του Γιώργου Παπανδρέου και της «εκσυγχρονιστικής» ομάδας υπουργών του, εκ των πιο σκληρών «σωματοφυλάκων» του μνημονίου. «Αλλαξοπίστησε» το τελευταίο διάστημα, προφανώς διαπιστώνοντας ότι κινδυνεύει πολύ σοβαρά η (όποια…) υστεροφημία του.

Το άρθρο που έγραψε πριν λίγες εβδομάδες είναι ενδεικτικό του μεγέθους της μεταστροφής του. Θα λέγαμε ότι είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς τα μάτια του! Σας αφήνουμε να το απολαύσετε και κατόπιν να… αναποδογυρίσετε τη σελίδα, για να μάθετε το όνομά του...

❍ ❍ ❍

«Οφείλω να οµολογήσω πως ακόµη κι οι πιο πειστικοί επικριτές της οικονοµικής πολιτικής του µνηµονίου ουδέποτε είχαν φανταστεί τόσο απόλυτη δικαίωσή τους. Σύµφωνα µε τα στοιχεία του Οκτωβρίου 2011, το δηµοσιονοµικό έλλειµµα από την αρχή του χρόνου διαµορφώνεται στο 10,6% του ΑΕΠ - πάνω και από το έλλειµµα του 2010!

Πράγµα που σηµαίνει ότι η πολιτική της υπερφορολόγησης βύθισε τη χώρα στην ύφεση, χωρίς να εξασφαλίσει ούτε κατ’ ελάχιστον τη δηµοσιονοµική προσαρµογή.

∆εν είναι η πρώτη αστοχία του µνηµονίου και ούτε θα είναι η τελευταία. Τι να πρωτοθυµηθώ;

Ότι θα βγαίναµε στις αγορές το 2012; Τώρα πάµε για το 2021 - µόλις εννέα χρόνια έπεσαν έξω οι φωστήρες!

Ότι η ύφεση την τριετία 2010-2012 θα ήταν σωρευτικά γύρω στο 5,5% του ΑΕΠ; Είµαστε ήδη πάνω από το διπλάσιο, ακόµη κι αν εµπιστευθούµε την «αισιόδοξη» πρόβλεψη µιας ύφεσης 2,8% για το 2012!

Ότι η ανεργία θα φτάσει το 2012 στο 15%; Περάσαµε το 18% και τις εννιακόσιες χιλιάδες ανέργους έναν χρόνο νωρίτερα.

Ότι το δηµόσιο χρέος είναι βιώσιµο; Ότι 110 δισ. θα αρκέσουν για τη χρηµατοδότησή του; Ότι µπορεί να συγκρατηθεί σε συνθήκες ύφεσης; Ή µήπως ότι η χώρα θα περάσει σε ρυθµούς ανάπτυξης ήδη από τους τελευταίους µήνες του 2011; ∆ιότι στο τέλος του 2011 φτάσαµε, αλλά το µόνο που έχει αναπτυχθεί είναι η φτώχεια, η φορολογία και η κοινωνική αποσύνθεση.

Αυτός είναι ο απολογισµός. Και είναι θλιβερό ότι υπάρχουν ακόµη χειροκροτητές και απολογητές μιας πολιτικής που κατέστρεψε τον τόπο. Ή διάφορα καρακόλια που ψάχνουν να φορτώσουν δεξιά κι αριστερά την ευθύνη της αποτυχίας της. Αλλά δεν χρειάζεται ψάξιµο. Το µνηµόνιο επέβαλε µια προσαρµογή της τάξεως των 40 δισ. ευρώ για την περίοδο 2010-2014 - το 18% του (τότε) ΑΕΠ! Λυπάµαι, αλλά καµία χώρα δεν µπορεί να πετύχει τέτοια προσαρµογή σε τόσο µικρό χρονικό διάστηµα, χωρίς να βυθιστεί στην ύφεση και να οδηγηθεί στα όρια της κοινωνικής έκρηξης.

Πρόκειται για συνταγές που το ∆ΝΤ εφάρµοσε ενδεχοµένως στον Τρίτο Κόσµο αλλά εκεί τουλάχιστον έπαιρναν τα µέτρα τους: ξεκινούσαν πάντα από το πραξικόπημα! Καλώς ή κακώς, στην Ελλάδα έχουµε ακόµη δηµοκρατία.

Ο απολογισµός, λοιπόν, είναι προφανής αλλά δεν είναι το ζητούµενο. Το ζητούµενο είναι να συνοδευτεί η νέα δανειακή σύµβαση (η οποία κατέστη αναπόφευκτη λόγω της αποτυχίας του µνηµονίου) από µια σειρά σοβαρές διορθωτικές κινήσεις. Και κυρίως από αναπτυξιακές ανάσες.

∆ιότι η Ελλάδα ασφυκτιά για πέµπτη συνεχόµενη χρονιά σε ύφεση. Και η ασφυξία οδηγεί µόνο στον θάνατο»!

Αφιερωμένο εξαιρετικά από εμάς, σε όσους επιμένουν να βλέπουν τα μνημόνια ως «μονόδρομο», να τα υπερασπίζονται με αυταπάρνηση και να «καυτηριάζουν» τους επικριτές αυτής της πολιτικής…

Χρήστος Φωτιάδης