Καθώς η Ελλάδα συνεχίζει την κάθοδό της προς τον Άδη, οι λιγότερο σαστισμένοι πολίτες ενδιαφέρονται ήδη για την απονομή των ευθυνών. Όσο πιο πολλές πληροφορίες διαρρέουν για το παρασκήνιο της μετατροπής μας σε… Lehman Brothers της Ευρώπης, τόσο πιο ευδιάκριτες γίνονται αυτές οι ευθύνες. Κι αν ο βασικός υπεύθυνος δεν είναι άλλος από τον… λαοπρόβλητο πρώην πρωθυπουργό του 44% («πρωθυπουργός διετίας», για την ακρίβεια!), οι βασικοί του συνεργάτες έχουν και αυτοί ονοματεπώνυμο. Η «παρέα» του μελλοντικού Ειδικού Δικαστηρίου (ελπίζουμε σύντομα…) θα πρέπει να συμπληρωθεί και από αυτούς που αποφάσισαν και υλοποίησαν την είσοδό μας στην Ευρωζώνη με πλαστά στοιχεία.

Επειδή γνωρίζουμε καλά ότι εμπιστεύεστε τις… προβλέψεις και το ένστικτό μας, ας ρισκάρουμε άλλη μια φορά: Το μέγεθος της καταστροφής που έπληξε την Ελλάδα από τις (συνειδητές ή ασυνείδητες, σκόπιμες ή προϊόν ανικανότητας, κατευθυνόμενες από ξένους παράγοντες ή όχι) αποφάσεις των πιο πάνω πολιτικών και τεχνοκρατών (οι δύο τελευταίοι διοικητές της Τράπεζας της Ελλάδας δεν θα έπρεπε να λείπουν από τη λίστα των πρωταιτίων…) είναι τόσο μεγάλο, που δύσκολα θα μπορέσει να σκεπαστεί απ’ τη λήθη!

Ήδη, ο ενδιάμεσος απολογισμός (χωρίς κανείς ακόμη να μπορεί να προεξοφλήσει τον «πάτο του πηγαδιού») προκαλεί φρίκη! Οι τρομακτικές συνέπειες των πολιτικών και οικονομικών εγκλημάτων σε βάρος της χώρας αυτής ισοδυναμούν με πόλεμο! Αλλά, ποιός μπορεί να «κοστολογήσει» τον διασυρμό του ιστορικού ονόματος της «κοιτίδας του δυτικού πολιτισμού» και όλων ανεξαιρέτως των «φυσικών και νομικών προσώπων» που συνδέονται με αυτήν;

Πόσο αυστηρά θα κρίνουν οι αρεοπαγίτες του «Ειδικού», τους ανθρώπους που –με την ανάληψη των καθηκόντων τούς– δυσφήμιζαν την Ελλάδα ως «Τιτανικό» και τους πολίτες της ως απατεώνες;

Η Τουρκία δίνει το παράδειγμα

Η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων, που βλέπουν να υποβαθμίζεται η ζωή τους, να εξαϋλώνεται η περιουσία τους, να μεταναστεύουν τα καλύτερα παιδιά τους, είναι απίθανο να «ξεχάσουν», όταν έρθει η πολυαναμενόμενη ώρα της «ανάκαμψης». Δεν επιτρέπεται να ξεχάσουν! Τα εγκλήματα είναι συγκεκριμένα και οι δράστες έχουν –με τις δηλώσεις και τις πράξεις τους– στοιχειοθετήσει το κατηγορητήριο. Δικαιούνται δίκαιη και δημοκρατική δίκη, με βάση τις αρχές Δικαίου ενός ευνομούμενου κράτους…

Μια ματιά στην Τουρκία μπορεί, ίσως, να δώσει ένα πρότυπο αποτίμησης του παρελθόντος με νομικά μέσα. Τριάντα δύο χρόνια μετά το τελευταίο στρατιωτικό πραξικόπημα (1980), ο ειδικός εισαγγελέας Γκιοσουρέν ανακοίνωσε την παραπομπή στη Δικαιοσύνη του επικεφαλής της χώρας Κενάν Εβρέν (94 χρονών σήμερα!) και του 86χρονου τότε αρχηγού της Αεροπορίας. Το τουρκικό νομικό σύστημα χαρακτήρισε επίσης ως πρωταίτιους τους τότε αρχηγούς Στρατού, Ναυτικού και Χωροφυλακής, που δεν βρίσκονται πια στη ζωή.

Η δίωξη των χουντικών έγινε μετά την αναθεώρηση του Συντάγματος, που εγκρίθηκε το 2010 με δημοψήφισμα. Στη διάρκεια της χούντας, 50 άνθρωποι οδηγήθηκαν στην αγχόνη, πάνω από 600 χιλιάδες φυλακίστηκαν, ενώ αμέτρητες ήταν οι περιπτώσεις βασανιστηρίων, βιασμών και άλλων «κατορθωμάτων» της. Όμως το κατηγορητήριο στηρίζεται κυρίως σε ένα πολύ ενδιαφέρον απόσπασμα, που καλό είναι να προσεχθεί:

«Οι κατηγορούμενοι αποπειράθηκαν να αλλάξουν και να καταργήσουν το Σύνταγμα και τη Βουλή»!

Οι ελληνικές περιπέτειες του Συντάγματος και της Βουλής στη διάρκεια των τελευταίων δύο χρόνων έχουν καταγγελθεί από έμπειρους και άμεμπτους συνταγματολόγους και νομικούς. Μεμονωμένες νομικές ενέργειες πολιτών δεν έχουν απορριφθεί από τον Άρειο Πάγο. Όταν καταλαγιάσει το νέφος της τρομοκρατίας και της παραπληροφόρησης, η αφόρητη πίεση της λαϊκής οργής δεν θα επιτρέψει την «παραγραφή» των εγκλημάτων που έσπειραν τον πόνο και την απόγνωση σε ευρύτατα τμήματα των πολιτών…

Χρήστος Φωτιάδης