Η Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου 2012 πρέπει να χαρακτηρισθεί ως μια ακόμα αποφράδα ημέρα για τον Ελληνισμό, μετά την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, που απέρριψε τις διεκδικήσεις των ελληνικών θέσεων για χρηματικές αποζημιώσεις από το γερμανικό κράτος για τις θηριωδίες που διέπραξαν τα γερμανικά ναζιστικά στρατεύματα κατοχής κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τάχθηκε κατά των αποφάσεων των ιταλικών δικαστηρίων, που είχαν συνταχθεί με την απόφαση του ελληνικού Πρωτοδικείου. Έτσι έληξε άδοξα ο δικαστικός αγώνας που ξεκίνησε το 1995 από τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Βοιωτίας.

Όμως, παρά την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, ο πολιτισμένος κόσμος ποτέ δεν θα ξεχάσει πως οι πρόγονοι της «πολιτισμένης» κ. Μέρκελ, σε αντίποινα για απώλειες του στρατού τους, προέβησαν σε απάνθρωπη και κτηνώδη σφαγή των κατοίκων του Διστόμου. Ποτέ δεν θα ξεχάσει πως η μανία τους ήταν τόσο μεγάλη, ώστε δεν ξεχώρισαν από το μακελειό ούτε τα γυναικόπαιδα ούτε τους ηλικιωμένους.

Τον ιερέα του χωριού τον αποκεφάλισαν, θανάτωσαν βρέφη και βίασαν γυναίκες πριν τις θανατώσουν. Οι εκτελέσεις συνεχίστηκαν και κατά την επιστροφή των Γερμανών στη βάση τους, καθώς σκότωναν όποιον άμαχο έβρισκαν στον δρόμο τους. Οι νεκροί του Διστόμου έφτασαν τους 228, εκ των οποίων οι 117 γυναίκες και 111 άντρες, ανάμεσά τους 53 παιδιά κάτω των 16 χρόνων. Η σφαγή σταμάτησε μόνον όταν νύχτωσε και αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στη Λιβαδειά, αφού πρώτα έκαψαν τα σπίτια του χωριού. Στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο οι αιμοσταγείς πρόγονοι της κ. Μέρκελ αφάνισαν το 13% του ελληνικού πληθυσμού. Άλλοι από αυτούς χάθηκαν στη μάχη, άλλοι χάθηκαν από την πείνα και πολλοί έπεσαν θύματα των εγκλημάτων πολέμου των βαρβάρων.

Πώς, όμως, φθάσαμε σε αυτή την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης; Υπήρξαν παραλείψεις από πλευράς ελληνικών Κυβερνήσεων; Έχουν κάποιοι ευθύνες γι’ αυτή την απόφαση;

Παρακάτω θα σας παραθέσω ένα μέρος του άρθρου μου «το αδίκημα της απιστίας και οι αποζημιώσεις», που έγραψα στις 19 Ιανουαρίου 2011 και απέδιδα σε αυτούς που έπρεπε τις τεράστιες ευθύνες τους.

«1. Γιατί το ελληνικό Δημόσιο δεν εκτέλεσε το 1997 την απόφαση

του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λιβαδειάς, με την οποία δικαιώνονται οι κάτοικοι του Διστόμου;

2. Γιατί οι διατελέσαντες υπουργοί Δικαιοσύνης, όλων των ελληνικών κυβερνήσεων, Μιχάλης Σταθόπουλος, Φίλιππος Πετσάλνικος (24/10/01-10/03/04), Αναστάσιος Παπαληγούρας, Σωτήρης Χατζηγάκης, Νίκος Δένδιας και Χάρης Καστανίδης, αρνήθηκαν να δώσουν την σχετική άδεια κατάσχεσης;

3. Γιατί όλες οι κυβερνήσεις της Ελλάδος, δεν προσπάθησαν να δώσουν πολιτική λύση, στο τεράστιο πρόβλημα των αποζημιώσεων, από τη στιγμή που επικαλούνται πως δεν ήθελαν να διαταράξουν τις σχέσεις τους με την κραταιά οικονομική δύναμη της Ευρώπης, τη Γερμανία, εκτελώντας τις δικαστικές αποφάσεις; Δηλαδή, δεν μπορούσαν να πιέσουν τις κυβερνήσεις της Γερμανίας, μέσω της διπλωματικής οδού για πολιτική συναπόφαση υπέρ των συμφερόντων της χώρας μας και των πολιτών της;